Mezoterapia mikroigłowa to metoda mechanicznego nakłuwania skóry, przy użyciu bardzo cienkich igieł. Wykorzystuje ona rozmaite narzędzia wyposażone w igły takie jak: rollery, specjalne „pieczątki” oraz peny. Mikronakłucia powodują mikrouszkodzenia skóry. Podczas zabiegu liczne nakłucia skóry powodują powstanie mikrourazów co pobudza skórę do regeneracji oraz aktywizację trombocytów. Niewielkie ilości składników krwi, przedostające się do przestrzeni pozanaczyniowej wydzielają szereg cytokin, wpływających na procesy regeneracji skóry. W wyniku tych procesów dochodzi do uwolnienia tzw. czynników wzrostu.
Regeneracja i przebudowa skóry w obszarze zabiegowym trwa nawet do kilku tygodniu po zabiegu. Mezoterapię mikroigłową często nazywamy niechirurgiczną metodą liftingu skóry. Zabieg ten może mieć także inne dodatkowe efekty, w zależności od użytego preparatu. Powstałe podczas nakłuwania mikrokanaliki znacznie ułatwiają penetrację substancji aktywnych z powierzchni skóry. Podczas wykonywania mikrourazów skóry warto na jej powierzchni rozprowadzić odpowiednio dobrany preparat – wzmacniając jego docelowe działanie.
Zabiegi mezoterapii mikroigłowej stosuje się na obszarze twarzy, szyi, dekolcie, brzuchu, pośladkach, udach oraz skórze głowy. Igły różnej długości wykonane ze stali chirurgicznej dobierane są w zależności od partii ciała oraz wskazań zabiegu. Do mikronakłuwania kosmetycznego stosuje się igły o długości od 0,1 do 0,3 mm. Tak płytkie nakłuwanie nie powoduje przezskórnej indukcji tworzenia się kolagenu. Celem zabiegu jest zwiększenie transportu składników aktywnych przez naskórek z kosmetyków aplikowanych przed zabiegiem na powierzchnię skóry.
Jest to zabieg, dzięki któremu możemy uzyskać bardzo dobre efekty. Jest on głównie polecany dla osób borykających się z: zmarszczkami, zwiotczałą skórą, bliznami potrądzikowymi, trądzikiem, przebarwieniami.
Zabieg ten jak każdy inny ma pewne przeciwskazania, które bezwzględnie trzeba znać:
-ciąża, okres karmienia
– menstruacja
– alergia, uczulenia na składniki zawarte w preparatach lub środkach przeciwbólowych
– cukrzyca, w szczególności niunormowana
– opryszczka i inne wirusowe, grzybicze, bakteryjne
– choroby nowotworowe
– choroby autoimmunologicznej tkanki łącznej
– łuszczyca
– choroby krwi (anemia, małopłytkowość)
– terapia retinoidami (6 mies. po zakończeniu)
– kuracja sterydami (6mies. po zakończeniu)
– trądzik różowaty
– leczenie światłem
– leczenie izyotretynoiną
– zabiegi chirurgiczne twarzy
– kriochirurgia w ciagu ostatnich 6 miesięcy
– alergia na substancje złuszczające
– świeże blizny
– przerwana ciągłość naskórka
– fototyp skóry VI
– nałogowe opalanie
– picie alkoholu przed i po zabiegu
– przyjmowanie leków przeciwkrzepliwych
– skłonność do blizn i zwłóknień
– wiek pacjenta poniżej 6 lat